Fisserman on Politics (60)

Geachte Lezer(s),
Fisserman is uiteraard geen serieus te nemen columnist. Geen van u zal daadwerkelijk geïnteresseerd zijn in mijn diepgravende politieke analyses, of beschouwende maatschappijkritische theorieën. Hollywood-achtige complotten horen hier niet thuis.

Een voorbeeld: Als het nou inderdaad zo is dat Fortuyn na de verkiezingen alle prutsers van zijn lijst zou verwijderen en die mensen wisten dat, dan bestaat de hypothetische mogelijkheid dat deze mensen zelf Fortuyn hebben laten liquideren om zo eindelijk de zo gewenste machtspositie te verwerven. Daarna zo hard mogelijk schreeuwen dat de verkiezingen snel mogelijk door moeten gaan om sympathie stemmen binnen te halen en op basis van geen van je eigen ideeën of stemmen lekker regeren. Je zoekt een mentaal gestoorde links radicaal om het klusje op te knappen en daarmede zet je meteen je grootste rivalen, zijnde de linkse partijen, in de beklaagdenbank.

Zou een heftig verhaal zijn en een geweldige televisiefilm opleveren. Misschien moet ik maar eens een script schrijven en dit naar Aaron Spelling sturen.

Maar voor dit soort verhalen bent u niet hier. De enige theorieën die hier relevant zijn, zijn theorieën over muziek. In deze column dus een linkje tussen politiek en nieuws. En dan niet Bob Fosko met zijn "Stem voor, stem SP" liedje. Overigens verdenk ik de marketing manager van Hans Anders ervan dat deze de campagne slogan voor Marijnisse en zijn clubje heeft verzonnen. SP riep jaren "Stem tegen" en dat werd ineens "Stem voor". Hansje riep jaren "Alleen de prijs is anders" en dat werd plotseling "Niet alleen de prijs is anders". In beide gevallen was de eerste stelling meer correct, maar klinkt de tweede beter.

Goed, de muziek in combinatie met de politiek dus. Enkele politieke partijen hebben flink klop gekregen. De grote vraag van de journalisten is op dit moment: "Beste PVDA/ VVD/ D66, wat gaan jullie nu veranderen aan jullie beleid om al die ontevreden stemmers terug te winnen?" Als Fisserman die lui een tip mag geven, geef het volgende antwoord: "Niets, nada, njente." De vervolg vraag zou dan zijn:"Maar het volk wil toch iets anders?" Reageert u in dit geval de titel van het prima boekwerk door A.M. Wellman: "So fucking what?" Een politieke partij moet gebaseerd zijn op een bepaalde visie op maatschappij en samenleving, niet op 'dat wat het volk wil'.

Als je als politieke partij vindt dat de armen evenveel belasting moeten betalen als de rijken dan blijf je bij dat standpunt. Of het volk dat nou wil of niet. Je zal geen populaire partij worden, maar daar gaat het niet om. Je gaat uit van een ideaal en je hoopt dat mensen het met je eens zijn en niet andersom. Nu de muziek.

Zoals bekend haat Fisserman uiteenlopende bands als Westlife, Venga Boys, Kane, Limp Bizkit en stapels meer. En waarom? Omdat zij ook niet werken vanuit een ideaal. Ze maken niet de muziek die diep in ze zit, maar ze maken de muziek die mensen willen horen. Dat mag. Da's marketing. Als er vraag naar is, wie zijn jullie dan om daar niet aan te voldoen? Maar economie en cultuur gaan helaas niet samen. Vrije markt economie verkracht cultuur. Kijk naar McDonalds. Als band kun je op twee manieren succes boeken. Oftewel maak je de muziek die je wilt maken en 1% van alle mensen vinden dat goed en kopen je CD ofwel je kijkt wat 75% van alle mensen goed vinden en je maakt dat. Dat heeft niks met cultuur te maken, da's marketing. En aangezien ik werk en privé gescheiden wil houden, haat ik marketing in de muziek. En ook marketing in de politiek. ga gewoon lekker voor je ideaal en als je dat ideaal goed genoeg verwoord dan zal een bepaalde groep mensen dat op een gegeven moment echt wel oppikken. En als mensen opeens iets anders willen 'so be it'. Alles komt op een gegeven moment wel weer terug.

Dus mijnheer de Graaf, blijf lekker bij je democratische idealen en de kiezers komen wel naar jou. Alleen de VVD heeft het moeilijk. Hun ideaal is de vrije markt economie. Dus, dat doen waar vraag naar is. Misschien dat Dinand of Tjeerd Oosterhuis wel een ideale lijsttrekker zouden zijn.

Fisserman