Fisserman On High Society (nr.35)

Af en toe heeft Tripleee wel eens een goed idee. De 'platenestafette' was er zo één. Heb daardoor namelijk eens rond zitten neuzen op de sites van de dames en heren loggers en het gaat goed met Neerlands Amateur-Internet. Ik kom bijna niet meer aan werken toe potdorie.

Daarom ook even mijn laatste drie, mocht het iemand interesseren; 'High Society - CC Productions', 'Up A Tree - Looper' en 'Vespertine - Björk' (Al dient hierbij vermeld te worden dat die laatste ceedee eigenlijk door Fisservrouw is aangeknald. Ik heb het echter volledig beluisterd en zie dit dus wel als een persoonlijke ceedee-ervaring. Waarvan akte.) Maar goed 'High Society' dus. Een door Carles Walters geregisseerde filmmusical uit 1956 met een aantal muzikale grootheden waar je bijna bang van wordt. Ik noem Sinatra, ik noem Crosby, ik noem Grace Kelly, ik noem Armstrong (de jazz-legende, niet de maanlander).
Muziek geschreven door Cole Porter, de man die ooit over Limp Bizkit zei "Ik ga toch ook geen cactus in mijn hol duwen?" … Nou oké, dat heeft hij niet gezegd, maar het had gemogen. Porter is een held die de meest prachtige muziek maakte. Durst is een rukker die niet eens weet dat 'piano' in de muziek niet persé een instrument betekent. Dit om even het verschil aan te geven.

Armstrong is één van die waanzinnige muzikanten die een compleet andere betekenis aan een instrument wist te geven. Trompetten waren na hem nooit meer trompetten. Nadat Mark King met Level 42 op de planken ging staan slappen liepen we ook even dat risico met de basgitaar, maar die connotatie is gelukkig inmiddels weer verdwenen. Sinatra was nog een rijzende ster, Crosby was de man waarover onze moeders droomde en Grace Kelly een icoon waar die snol van een Monroe menige punt aan kon zuigen. Laat anderen maar roepen dat hun muzikaal vorming geschiedde door Bon Jovi, Duran Duran en Europe, ik ga persoonlijk voor Celeste Holm en Sinatra met 'Who wants to be a millionaire'. Da's pas muziek!

Zet 'grunten' tegenover 'croonen' en dan heeft slechts één van de twee een wezenlijke bijdrage geleverd aan de ontwikkeling van muziek. De provocerend slechte verhaaltjes rond de videoclips van ms. Spears halen het natuurlijk niet bij de videoclip die is gebakken rond de hitsingle 'True Love'. Een anderhalf uur verhaal eromheen, de meest lucratieve film van het jaar! … En dan die walgelijke CC Productions uitvoering. Een James Last achtige band die de beste soundtrack aller tijden naar de gallemiezen helpt. Al die geroemde Tarantino film ceedees zijn diepe bagger in vergelijking. Maar niet in de cc Productions uitvoering. Niemand leeft met je mee, niemand geeft nog maar ene zuignap om die hele musical. Maar bij mij sprongen de tranen in de ogen. Waarom!? Waarom!? Waarom!? Atomic Kitten maakt een walgelijk cover van een walgelijk Bangles nummer (volledig overbodig ook) Take That deed het met de Beegees en scoorde daarmee de enige hit die ik van ze ken, de nieuwe ceedee van Muse bevat een nummer dat recht uit het Sterblok is geplukt, Will Smith en Shaggy hebben nog nooit zelf een muziekkie verzonnen, Fountains Of Wayne bewezen dat ook een Britney Spears nummer leuk gebracht kan worden en dat het dus toch ècht aan haar licht, iedereen covert zich maar suf….

Had CC Productions dan in godsnaam niet van High Society af kunnen blijven? Het kostte me maar 2 pond bij 'The Works' in Leeds, maar het heeft me heel wat verdriet bezorgd. Zo ongeveer de hele cast en crew is weliswaar dood, de fans leven nog, of ben ik dan echt de laatste der Mohanikanen?

Iedereen gaat zijn gang maar; Kane covert Radiohead, Aguilera doet Tindersticks, K3's nieuwe single is de Nederlandse uitvoering van dEUS' Sister Dew, Backstreet Boys gaan met 'Five Blocks to the Subway' aan de haal. Ik vind het allemaal prima. Ik zit in mijn kamertje naar mijn videootje van het cinematografisch hoogtepunt van de vorige eeuw te kijken. Verder moet iedereen gewoon oprotten.