| Fisserman
kannie (meer) zuipen (nr. 15)
Beste
lezer(es),
Fisserman is ook wel eens dronken. Tegenwoordig zelfs veel
makkelijker dan enige jaren geleden. Het is om kotsziek
van te worden dat ik na het zevende glas wijn (wijn ja,
dus niet eens bier… mijn god waar gaan we heen) moeite heb
om fatsoenlijke zinnen op verstaanbare wijze mijn mond uit
te krijgen zonder dat ofwel mijn tong in de knoop raakt
ofwel ik extreem veel gebruik maak van schuttingtaal. Vroeger,
ja vroeger, was ik er altijd fier op dat ik eenieder, ja
eenieder, op vernederende wijze niet alleen onder de tafel
maar zelfs onder de vloer, ja vloer, kon zuipen. Niet meer.
Fisserman heeft een baan, een huisje, een vriendin en het
scheelt niet veel of de Labrador Retriever ligt op de achterbank
van mijn gloednieuw geleasede Opel Astra te ontharen.
Niets
mis mee, alleen je tolerantie voor alcoholinname gaat als
een waanzinnige achteruit. Dat is weliswaar een stuk goedkoper,
maar je staat er zo lullig bij als ingezakte beschonken
mid-twintiger tussen al die vrolijk rondhuppelkuttende achttienjarige
dametjes. Niet dat ik nog veel in een café te zoeken heb.
Zuipen zit er niet meer in, een goed gesprek kan niet vanwege
de herrie (zou mijn moeder dan toch gelijk hebben?) met
vrienden stappen is afhankelijk van of ze een oppas kunnen
regelen en de vraag of ze dat weekend geen bruiloft hebben…
en een vriendin heb ik al. Nog zo'n degelijke ouderwetse,
misschien kent u het type; ziet dat helemaal niet zitten
als haar partner vreemdgaat enzo. Toch raar in de 21e eeuw.
Niet dat ze zich ongerust maakt. Op het moment dat ik zou
opbiechten dat ik naast de pot zou hebben gepist, bewaterd
zij haar broek ongetwijfeld van het lachen. Helaas niet
omdat ik het zo slim gespeeld heb, dat ik heel betrouwbaar
overkom, maar ik bèn heel betrouwbaar. Mocht het desondanks
toch gebeuren dat ik in gesprek kom met zo'n lekkere jongedame
en de seksuele spanning tussen ons beiden doet de misthoorns
in Abcoude afgaan en ze zou me vragen met haar mee naar
huis te gaan dan zou ik waarschijnlijk haar enkels onderkotsen.
"Ga je met me mee tijger?"… "BWEEEEELLlllllfggghhhhhhhh!!!!….
ehhh…sorry, wat zei je?" Fisserman was al nooit Don Juan
en is inmiddels niet eens meer Don Quichot… ik heb de sex-appeal
van Don Leo denk ik. Waar ik vroeger nog wel eens hoorde
dat ik klungelig charmant was is alleen dat klungelige gebleven.
Vroeger was de opmerking 'Ga je mee naar buiten?' iets wat
vervuld was van romantiek. Je ging òf hevig met iemand op
de tong òf hevig met iemand op de vuist, afhankelijk van
het geslacht van de desbetreffende persoon. Als ik nu nog
'even naar buiten' ga voor iemand dan is dat in het meest
positieve geval omdat ik de persoon die me op mijn GSM belt
anders niet kan verstaan.
Misschien
klinkt dit allemaal wat lullig, u kunt me niet wijsmaken
dat er geen herkenbare elementen in zitten. En da's prima.
Bepaalde vormen van uitgaan moet je overlaten aan jongeren
en studenten. Mocht datgene wat nu gaat komen u echter ook
bekend voorkomen dan ben ik bang dat het burgerlijkheids
virus u dermate zwaar in zijn greep heeft dat u mij geen
andere keus laat dan u preventief te laten ruimen. Evenals
uw gehele vriendenkring binnen een straal van 5 kilometer.
Ik heb het over die figuren onder u die, ondanks dat de
eerste poepluiers al in de prullenmand liggen, bij wie de
trouwkaarten al een complete la in de kast bezetten, bij
wie de derde baan is geaccepteerd omdat die toch meer uitdagingen
bieden in de huidige fase van hun carrière, bij wie niet
langer ruzie wordt gemaakt omdat 'Jij naar haar kont zat
te kijken' maar omdat 'Jij het vaatdoekje wèèr niet hebt
uitgespoeld', bij wie al maanden niet meer op maandagochtend
wordt geneukt maar alleen nog op woensdag vroeg in de avond
en op zaterdagochtend eens in de twee weken, bij wie de
grootste angst niet meer is 'mijn moeder zal het condoom
toch niet vinden' maar 'de vuilnisman zal de groenbak toch
wel goed legen', TOCH NOG LEKKER GEK BLIJVEN DOEN. (ik ben
mij bewust van de lengte van voorafgaande bijzin, mocht
dit problemen opleveren belt u gerust met onze helpdesk).
Ik
heb zo'n godsgruwelijke hekel aan yuppen die toch nog lekker
gek doen, daar bestaan geen woorden voor. Van die carnavalsvierders.
"Het hele jaar door een chagrijnige kop en dan opeens, omdat
iedereen dat doet, HUP! Een gek hoedje op, een zonnetje
op de wang tekenen en dan opeens lekker gek doen. Als het
maar collectief is, want alleen durven we niet. Als je in
je eentje gek doet dan gaan de mensen er nog wat van denken…
Of, nog erger; van die vrijgezellen feestjes waarbij het
aanstaande bruidje (a raison de 150 kilogram schoon aan
de haak) in een gekke jurk alle cafés langsgaat met haar
evenzo maffe vriendinnen en dan zo'n hartstikke leuk bordje
om de nek; "Mannen; nu kan het nog. Geef Marloes nog snel
een zoen!" Woehhaaahahahaaaaa…. Dames, dames, dames toch…
dit is echt te veel, hou in godsnaam op, ik kom niet meer
bij. Hoe verzin je het toch, om haar in te vlechten en sproetjes
op haar wangen te tekenen… ochochoch… Ik zou jullie bijna
uit medelijden met nekschot uit jullie geestelijk lijden
verlossen, maar ik laat jullie gewoon lopen hoor. Dat zal
jullie leren.
Of,
nog erger; bedrijfsfeesten waarbij iedereen zich moet verkleden.
Da's toch leuk! Dan doen we allemaal iets raars aan en dan
ga je toch op een heel andere manier met elkaar om. Lekker
om elkaar lachen, want we zien er stuk voor stuk niet uit.
Hahaha…wat een gezelligheid; de boekhouder verkleed als
monnik, de receptioniste als buikdanseres, de baas als maffioso…hemeltje
lief, wat een leuk feest. En Fisserman is flauw. Want Fisserman
doet niet mee. "Nooit gedacht dat jij zo flauw was zeg,
jij doet altijd al zo gek…" Tsja. Het zal wel aan mij liggen.
Noem mij maar asociaal. Ik heb in elk geval nog een ruggengraat.
|
